ناصر خسرو

31

جامع الحكمتين ( فارسى )

بر يكديگر همى لعنت كنند و بكافرى گواهى دهند و آن « 1 » تخصيص « 2 » امام است كه مركز است مر « 3 » جملگى امّت « 4 » ( را ) بعد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و ( آله و ) سلّم . . III فصل اندر اثبات صانع و ذكر توحيد او سبحانه و در آن « 5 » قولهاست . 1 ( اندر اثبات صانع ) ( 25 ) گوييم جملگى خلق با بسيارى اخلاق و اعتقادات ايشان « 6 » به دو فرقت‌اند . يكى فرقت دهريان‌اند كه اهل تعطيل‌اند و گويند : عالم قديم است و مر او را صانع نيست بل صانع مواليد از نبات و حيوان خرد افلاك و انجم است كه هميشه بودست و هميشه باشد . و ديگر فرقت ( كه ) بصانع مقرّند نيز به دو گروهند . يكى گروه آنند كه گويند صانع يكى بيشست ، چون ترسايان « 7 » كه ( سه ) گويند : آب و ابن و روح القدس ؛ و چون ثنويان كه دو گويند : يكى يزدان و ديگر اهرمن ، و نور و ظلمت را قديم گويند . و ديگر گروهى گويند : صانع يكيست ( و ) با آنك بيكى صانع مقرّاند بپنج صنف‌اند « 8 » . يكى « 9 » كه گويند : صانع يكيست و ليكن پرستيدنى يكى بيشست ؛ و ايشان

--> ( 1 ) آن : از A ( 2 ) تخصيص : تحفيف ؟ ؟ ؟ A ( 3 ) مر : بر A ( 4 ) امت : است A ( 5 ) و در آن : و آن A ( 6 ) اخلاق و اعتقادات ايشان : اخلاق ايشان‌اند و اعتقادات A « اند » مكرر و كلمات مقدم و مؤخر شده ( 7 ) ترسايان : ترياسايان A ( 8 ) صنف : صفت A رجوع بصفحهء 32 سطر 6 - 10 شود ( 9 ) يكى : + يكى A